Connect with us

Ενδιαφέροντα

Οι Πρασινοδάχτυλοι στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν ολοκληρωμένη γνώση των αναγκών διαχείρισης των φυτών τους, κάνοντας ένα ακόμη βήμα πιο κοντά στη φύση.

Θεματικές ενότητες: συλλογή πολλαπλασιαστικού υλικού, τεχνικές εμβολιασμού, μέθοδοι πολλαπλασιασμού, ανάπτυξη σπορόφυτων, μεταφύτευση, σκληραγώγηση φυτών

Σχεδιασμός-Υλοποίηση: Σταμάτης Καβασίλης, Γεωπόνος – Εδαφολόγος

Τρίτη 07, 21, 28/08 | 19:00-20:30
Έως 25 συμμετοχές

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ενδιαφέροντα

Athens Jewelry Week 2019

Continue Reading

Ενδιαφέροντα

«Γελώντας άγρια» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Σ’ έναν χώρο ακαθόριστο, δύο άνθρωποι καθορισμένοι, αναπνέουν. Το θέμα της συζήτησης, η πραγματικότητα, η ζωή τους τώρα. Ποια είναι αυτά που λέγονται και ποια είναι αυτά που κρύβονται; Ψαχουλεύουν το παρόν, «γελώντας άγρια εν τω μέσω αδυσώπητης θλίψης, εις τον αιώνα των αιώνων, αμήν». 

Βρισκόμαστε σ’ ένα πάρτι μασκέ, σε κάποιο σπίτι. Είμαστε όλοι καλεσμένοι σ’ αυτό το πάρτι. Οι δύο ηθοποιοί και οι προσωπικότητές τους συνομιλούν, απευθύνονται, λέγοντας αλήθεια, μεταδίδουν την προσωπική τους ιστορία. Οι σιωπές, οι παύσεις και οι παραφωνίες, όπου χρειάζονται, είναι πάντα ωφέλιμες, μέρος της ιστορίας. Προς την απλότητα, το παιχνίδι, την ελευθερία, τη ζωή. Ένα κείμενο διασκεδαστικό μ’ έναν ευφυή τρόπο, αφού δεν ξέρεις με τι να γελάσεις και με τι να κλάψεις τελικά από όλα αυτά που ακούς. 

Συντελεστές: Μετάφραση: Χριστίνα Παπαδάκη – Δημήτρης Φραγκιόγλου Σκηνοθεσία: Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος Βοηθός σκηνοθεσίας: Μάρα Βλαχοπούλου Κοστούμια – Σκηνικά: Δήμητρα Λιάκουρα Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος

Διάρκεια: 70 λεπτά

Continue Reading

Ενδιαφέροντα

Η συγκινητική ιστορία με το παιδάκι από τον πόλεμο στο Ιράκ και τη σφαίρα στον εγκέφαλο

Μια συγκινητική ιστορία από τον πόλεμο στο Ιράκ άγνωστη για τους περισσότερους, δίνει στη δημοσιότητα ο γνωστός Νευροχειρουργός Δημήτρης Ρολόγης.

Το έτος 2003,όταν ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν στο «φόρτε» του, ήλθε σε επαφή μαζί μου η γνωστή φιλανθρωπική Οργάνωση «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» και μου ανέφερε ότι σε ένα ατυχές περιστατικό στη Βαγδάτη ένα παιδακι είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι και ήταν σε κρίσιμη κατάσταση!Οι χειρουργικές δυνατότητες για να σωθεί το παιδί ήταν τότε στο Ιράκ πολύ περιορισμένες,έως και ανύπαρκτες!

Έτσι,θα έπρεπε επειγόντως το παιδί να μεταφερθεί σε εξειδικευμένο για δύσκολες επεμβάσεις στον εγκέφαλο Νευροχειρουργικό Κέντρο εκτός Ιράκ, στην Ευρώπη ή στην Αμερική!Η Οργάνωση «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» είχε πληροφορηθεί για τα πολύ καλά χειρουργικά αποτελέσματα της Ομάδας μου σε δύσκολες επεμβάσεις εγκεφάλου και με παρακάλεσαν να αναλάβω το περιστατικό!

Με μεγάλη μου χαρά απάντησα θετικά και ταυτόχρονα πρότεινα στους συναδέλφους μου και στη διοίκηση του νοσοκομείου να διενεργηθεί όλη η νοσηλεία του παιδιού αφιλοκερδώς,δηλαδή να μη πληρωθούν αμοιβές προς εμένα και την Ομάδα μου (Νευροχειρουργοί και Αναισθησιολόγοι),αλλά ούτε και αμοιβές προς το νοσοκομείο, παρ’όλον ότι είναι ιδιωτικό νοσοκομείο!Αυτό έγινε αποδεκτό απο όλους,γιατρούς και διοίκηση νοσοκομείου!

Πράγματι,το παιδάκι μεταφέθηκε αεροπορικώς στο νοσοκομείο μας,χειρουργήθηκε με επιτυχία, αφαιρέθηκε η σφαίρα απο τα βάθη του εγκεφάλου,που είχε σφηνωθεί, και έγινε και πλαστική αποκατάσταση των οστικών βλαβών του τραυματισμένου κρανίου!

Το παιδάκι σώθηκε και μάλιστα επανήλθε σταδιακά σε άριστη εγκεφαλική λειτουργικότητα, αλλά και με άριστη αισθητική εξωτερική εικόνα,όπως διαπιστώνεται από τη σχετική φωτογραφία που ελήφθη την ημέρα της αναχώρησής του για την πατρίδα του!

Το περιστατικό αυτό έχει μείνει στη μνήμη όλων,όσων συμμετείχαμε στο δύσκολο αυτό εγχείρημα σαν μία πολύ ωραία και συγκινητική ανάμνηση! Μία όμορφη εμπειρία για όλη μας τη ζωή!

*Ο Δημήτρης Ρολόγης είναι Αν. Καθηγητής Νευροχειρουργικής και υποψήφιος ευρωβουλευτής ΚΙΝ.ΑΛ

Continue Reading

Ενδιαφέροντα

Στέλιος Καραμανώλης: έκθεση «Recharging the Void»

Η γκαλερί The Breeder παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Στέλιου Καραμανώλη, με τίτλο «Recharging the Void». 

«Δημιουργώντας μορφές τέχνης μέσα στη σφαίρα της αφηρημένης ζωγραφικής, το έργο του Στέλιου Καραμανώλη αγκαλιάζει φαινομενικά τυχαίες συνιστώσες, όπως ακατέργαστους καμβάδες, παστέλ χρώματα, νεκρή γη, γεωμετρική δομή και αλληγορικές συνθέσεις. Απεικονίζοντας αφηρημένες συνθέσεις που κινούνται μεταξύ θετικού και αρνητικού χώρου, ο καλλιτέχνης αντιπαραβάλει πάνω στον καμβά εκλεπτυσμένα και συμβολικά στοιχεία, τα οποία δημιουργικά αλληλεπιδρούν. 

Τα έργα του Καραμανώλη εκτελούνται με απόλυτη ηρεμία, χρησιμοποιώντας μια παλέτα επιλεκτικών χρωμάτων, ενσωματώνοντας μονοχρωματικές αμμώδεις επιφάνειες οι οποίες αποδίδονται σε πιο γήινους τόνους. Αν και οι συνθέσεις του αντικατοπτρίζουν μια αμφιλεγόμενη αφήγηση, τα ζωγραφικά θέματα του Καραμανώλη αποκτούν μια σημαντική ποιότητα ελαφρότητας που επιτρέπει στον θεατή να συσχετίζεται με άνεση με τις αφηρημένες συνθέσεις του […].» 

-Γιάννης Κωσταριάς (απόσπασμα από κείμενο για την έκθεση)

Continue Reading

Ενδιαφέροντα

Δ. Ρολόγης: «Ναι στα ιδιωτικά, όχι στα κερδοσκοπικά πανεπιστήμια»

Του Δημήτρη Ρολόγη Αν. Καθηγητή Νευροχειρουργικής | Υπ. Ευρωβουλευτή ΚΙΝ. ΑΛ.

Το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα μας έχει συζητηθεί πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως εδώ και αρκετά χρόνια. Ως γνωστόν, το μέχρι σήμερα ισχύον Σύνταγμα δεν επιτρέπει τη λειτουργία τους, και κατά καιρούς έχει προβληθεί η πρόταση «αναθεώρησης του αρθρου 16 του Συντάγματος», ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σύμφωνα με τους υπέρμαχους της άποψης της λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα, αυτό θα επιφέρει τα εξής θετικά αποτελέσματα:

  1. Θα ανακόψει το ισχυρό ρεύμα προς το εξωτερικό των Ελλήνων φοιτητών, οι οποίοι δεν κατάφεραν να επιτύχουν στις εισαγωγικές των ελληνικών πανεπιστημίων, αλλά επιθυμούν – και έχουν την οικονομική δυνατότητα – να σπουδάσουν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού.
  2. Σαν αποτέλεσμα της παραπάνω παραδοχής, όταν μειωθούν οι προπτυχιακοί σπουδαστές του εξωτερικού θα μειωθεί σημαντικά και το «συνάλλαγμα» που φεύγει απο την Ελλαδα, με αναμφισβήτητο όφελος της ελληνικής οικονομίας, που τόσο πολύ το έχει ανάγκη, ειδικά αυτή τη δύσκολη οικονομικά περίοδο.
  3. Θα έλξει σπουδαστές απο άλλες χώρες, οι οποίοι θα ενισχύσουν οικονομικά τη χώρα μας και θα αυξήσουν το διεθνές εκπαιδευτικό κύρος της Ελλάδας.
  4. Θα περιορίσει – κατα πάσα πιθανότητα – το γνωστό και καταδικαστέο brain-drain (το οποίο βέβαια οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ευρύτερο αρνητικό περιβάλλον για νέους επιστήμονες στην χώρα, με την κακή οικονομική κατάσταση, το πρόβλημα αξιοκρατίας, κ.λπ.), δεδομένου οτι σήμερα οι προπτυχιακοί φoιτητές που πηγαίνουν για σπουδές στο εξωτερικό, κατά μεγάλο ποσοστό παραμένουν στο εξωτερικό.
  5. Θα προκαλέσει έμμεσα μία αναβάθμιση στά δημόσια πανεπιστήμια, μέσω του καλώς εννοούμενου ανταγωνισμού και άμιλλας.

Αντίθετη άποψη υπάρχει, βέβαια, και στηρίζεται στα εξής επιχειρήματα:

  • Τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια είναι αρκετά, καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες της χώρας γεωγραφικά και πληθυσμιακά, και βρίσκονται σε καλό ποιοτικό επίπεδο, σύμφωνα με τις διεθνείς ranking lists, συνεπώς δεν χρειαζόμαστε περισσότερα.
  • Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν παρέχουν τα εχέγγυα για υψηλής ποιότητας
    εκπαίδευση, δεδομένου ότι – ως επιχειρήσεις – πρωτίστως θα ενδιαφέρονται για τον τζίρο και τα κέρδη.
  • Τα δημόσια πανεπιστήμια δεν περιορίζονται μόνο στην παροχή εκπαίδευσης, αλλά δραστηριοποιούνται και στον τομέα της επιστημονικής έρευνας, η οποία είναι απαραίτητο στοιχείο στην ανώτατη εκπαίδευση, και στην οποία ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο είναι λιγότερο δραστήριο, δεδομένου ότι οι προτεραιότητές του είναι διαφορετικές (κερδοσκοπία) και η έρευνα δεν αποτελεί κύρια δραστηριότητα.
  • Τα ιδιωτικό πανεπιστήμιο θα είναι προσιτά μόνο στά ανώτερα οικονομικα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, με αποτέσμα την άδικη κοινωνική διάκριση (μία ακόμα!) μεταξύ φτωχών και πλουσίων.

Όλα σωστά

Επειδή, σχεδόν πάντα, δεν υπάρχει μόνο μαύρο και μόνο άσπρο… Επειδη είναι καλό να σχεδιάζουμε και να αποφασίζουμε έχοντας υπ’ όψιν και τι συμβαίνει και σε άλλες χώρες… Επειδή έχω προσωπικά βιώματα και εμπειρίες και απο τις δύο πλευρές του νομίσματος (δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) τόσο στην υγεία, όσο και στην εκπαίδευση, θα επιχειρήσω να σχολιάσω τα επιχειρήματα «ένθεν και ένθεν» και μετά θα τολμήσω να προτείνω το – κατα τη γνώμη μου – καλύτερο, το «βέλτιον», για όλους εμάς, τους γονείς, αλλά κυρίως για τα παιδιά μας.

Τα υπέρ της άποψης της δημιουργίας ιδιωτικά επιχειρήματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν όλα σωστα! Πράγματι, όλοι ζούμε τη δυσάρεστη κατάσταση πολλων οικογενειών που εχουν παιδια που σπουδάζουν σε Πανεπιστήμια στο εξωτερικό, και γνωρίζουμε πόσο πολύ θα προτιμούσαν να τα βλεπουν δίπλα τους και να πληρώνουν λιγώτερα. Πράγματι, είναι κρίμα να φεύγουν τόσα χρήματα στο εξωτερικό, ενώ θα ήταν δυνατό να παραμένουν στη χώρα!

Πράγματι, όλοι θα επιθυμούσαμε να μη μας φεύγουν τα «καλύτερα μυαλά» στο εξωτερικό και όλοι θα θέλαμε τα παιδιά μας να επιστρέφουν στη χώρα μας. Πράγματι, θα μας άρεσε να βλέπουμε αλλοδαπούς φοιτητές να έρχονται και να σπουδάζουν στα Πανεπιστήμιά μας και να συμβάλλουν στην αύξηση του εθνικού μας εισοδήματος. Συνεπώς, η δημιουργία Ι.Π. είναι κάτι καλό, κάτι θετικό και θα πρέπει να γίνει. Θα έλεγα ότι θα έπρεπε να έχει γίνει προ πολλού.

Τα επιχειρήματα της άποψης κατά της δημιουργιας ιδιωτικών είναι επίσης σωστά. Πράγματι, σύμφωνα με τις διεθνείς ranking lists τα ελληνικά πανεπιστήμια βρίσκονται σε σχετικά καλή θέση. Πράγματι, η χώρα μας διαθέτει πλειάδα περιφερειακών καλών Πανεπιστημίων. Πράγματι, τα δημόσια πανεπιστήμια δραστηριοποιούνται και στη –σχετικά μικρή συγκριτικά με άλλα κράτη– επιστημονική έρευνα. Πράγματι, οι σπουδές στα ιδιωτικά θα απαιτήσουν και αντίστοιχα δίδακτρα, που για πολλές οικογένειες θα είναι αδύνατον να διατεθούν. Πράγματι, τα ιδιωτικά, εφ’ όσον λειτουργήσουν ως «επιχειρήσεις» θα αποσκοπούν κυρίως στο κέρδος και λιγώτερο στην ποιότητα της εκπαίδευσης.

Μαχητά επιχειρήματα

Όμως όλα αυτά τα επιχειρήματα «κατά» των ιδιωτικών είναι «μαχητά», όπως λένε οι νομικοί, και υπάρχουν «προληπτικά» μέτρα, τα οποία είναι δυνατόν να θεσπιστούν εκ των προτέρων και τα οποία μπορούν να κάνουν εφικτή την καλή και γενικά αποδεκτή ίδρυση και λειτουργία των ιδιωτικών

Ξεκινάμε: Το γεγονός ότι η χώρα μας διαθέτει ικανό αριθμό δημόσια πανεπιστήμια δεν αναιρεί την ανάγκη δημιουργίας και άλλων, εφ΄όσον υπάρχει μεγάλος αριθμός Ελλήνων φοιτητών σε πολλές χώρες του εξωτερικού και υπάρχει συνεχής ετήσια «διαρροή» χρήματος απο τη χώρα μας. Η μη αμφισβητήσιμη διάθεση του οποιουδήποτε επιχειρηματία να θέτει υπεράνω όλων το κέρδος, δηλαδη το χρήμα που «θα βάλει στην τσέπη», είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί και να προληφθεί με ευνοϊκές ρυθμίσεις στο Σύνταγμα για την ίδρυση και λειτουργία «Μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων».

Η βασική αρχή για τη λειτουργία των «Μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων» έγκειται στο ότι μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από την διαρκώς και αενάως εναλλασσόμενη κυβερνητική πολιτική και ανεπηρέαστα απο τις πιθανές παρεμβάσεις στη λειτουργία τους (εκλογή καθηγητών κ.λπ.), και ταυτόχρονα ανεξάρτητα από τις θεμιτές μεν, αλλα ενδεχομένως υπερβολικές κερδοσκοπικές επιθυμίες των ιδιωτικών επενδυτών.

Η αξία των «Μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων» έχει επιβεβαιωθεί διεθνώς, δεδομένου ότι εάν ανατρέξει κανείς στις διεθνείς ranking lists θα διαπιστώσει ότι τα κατά γενική παραδοχή καλύτερα πανεπιστήμια λειτουργούν ως «Μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων», απαλλαγμένα από τον κερδοσκοπισμό της τσέπης, αλλά και από την κυβερνητική (διάβαζε: πολιτική ή κομματική) επίδραση και παρέμβαση.

Τρόπος χρηματοδότησης

Ο ακριβής τρόπος με τον οποίο ιδρύονται και διοικούνται τα «Μη κρατικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια», το πλαίσιο λειτουργίας τους, ο τρόπος χρηματοδότησης, οι πιθανοί φορείς που θα μπορούν να αναλάβουν μιά τέτοια προσπάθεια, αλλά και οι προαναφερθείσες «ευνοϊκές ρυθμίσεις» εκ μέρους της Πολιτείας για την δημιουργία και μακροζωία αυτών θα αποτελέσουν αντικείμενο λεπτομερέστερης αναφοράς και συζήτησης σε επόμενο κείμενο.

Βασικά, ωστόσο, αναφέρομαι κυρίως σε γενικά αποδεκτούς «κοινωνικούς φορείς», οπως π.χ. την τοπική αυτοδιοίκηση, την Εκκλησία, τα κοινωφελή Ιδρύματα (ίδρυμα Νιάρχου, ίδρυμα Ωνάση κ.λπ.) ή σε νέους φορείς που ενδεχομένως δημιουργηθούν από άλλες υγιείς συλλογικότητες πολιτών που εμφορούνται απο την αντίληψη του «Μη Κερδοσκοπισμού». Προφανώς και δεν αναφέρομαι σε πιθανούς «επιτήδειους», οι οποίοι θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το ευνοϊκό πλαίσιο λειτουργίας των «Μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων» προς έμμεσο ιδιοτελή κερδοσκοπισμό μέσω π.χ. κάποιων υπόπτων ΜΚΟ.

Η δεδομένη οικονομική αδυναμία πολλών οικογενειών να αντεπεξέλθουν στα δίδακτρα των ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι δυνατό και εύκολο να αντιμετωπιστεί, όπως και σε πολλές χώρες του εξωτερικού, με φοιτητικά δάνεια. Δάνεια που θα καλύψουν όλες τις ανάγκες του φοιτητή (για δίδακτρα και διαβίωση) όλη τη σπουδαστική περίοδο, και θα αποπληρωθούν όταν ο φοιτητής είναι πλέον εργαζόμενος, με μισθό που του επιτρέπει να πληρώσει μακροπρόθεσμα και με μικρές δόσεις το δάνειό του.

Άρα, συμπερασματικά και μονοφραστικά, η προσωπική μου άποψη και θέση είναι: Ναι στα Μη-Κρατκά Μη-Κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια, όχι στα Κερδοσκοπικά. Σημείωση: Το θέμα του «Μη Κερδοσκοπισμού» δεν αφορά μόνο την εκπαίδευση και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, αλλα και άλλους τομείς, εξ ίσου ή και περισσότερο κοινωνικά ευαίσθητους. Γι’ αυτό και θα επανέλθουμε.

Continue Reading

Ενδιαφέροντα

Δ. Ρολόγης: Ανεύρυσμα εγκεφάλου: όσα (δεν) θέλετε να γνωρίζετε

Δ. Ρολόγης: Ανεύρυσμα εγκεφάλου: όσα (δεν) θέλετε να γνωρίζετε

Μόνο και μόνο στο άκουσμα της λέξης ανεύρυσμα υπάρχει πανικός, άγχος και μία αβεβαιότητα σε σχέση με τα όλα μπορεί να ξεστομίσει ο γιατρός μετά από τις εξετάσεις.

Το ανεύρυσμα εγκεφάλου μπορεί να αναπτυχθεί και να μεγαλώνει για πολλά χρόνια, χωρίς να δίνει συμπτώματα. Θεωρείται λοιπόν ένας αθόρυβος κίνδυνος, ο οποίος απειλεί την υγεία και αν δεν ελεγχθεί και διαγνωστεί εγκαίρως μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες.

Συγκεκριμένα το ανεύρυσμα είναι δυνατόν να μεγαλώσει μέσα στον εγκέφαλο τόσο πολύ που ανοίξει ή να πάθει ρήξη, οδηγώντας σε εσωτερική αιμορραγία. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσουν και ξαφνικό θάνατο στο άτομο.

Σε περίπτωση που κάποιο μέλος του στενού οικογενειακού κύκλου είχε εμφανίσει ανεύρυσμα πρέπει να ενημερώσει άμεσα τον γιατρό του, μήπως χρειάζεται προληπτικά να κάνει συγκεκριμένες εξετάσεις.

Τα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο για τα ανευρύσματα εκτός από το οικογενειακό ιστορικό που αναφέραμε, είναι άνθρωποι που καπνίζουν συστηματικά, έχουν υψηλή πίεση και αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη συγκέντρωση λιπώδους ιστού στα τοιχώματα των αρτηριών.

Επιπλέον η ηλικία είναι μία σημαντική παράμετρος για τον κίνδυνο των ανευρυσμάτων, με υψηλή συχνότητα στις γυναίκες μέχρι 60 ετών.

Πρόληψη για ανεύρυσμα

Παρόλο που όλοι οι άνθρωποι μπορούν να εκδηλώσουν ανεύρυσμα, ωστόσο υπάρχουν κάποιες πολιτικές προστασίας που είναι κοινές με την γενικότερη διατήρηση μιας καλής υγείας. Η αποφυγή του καπνίσματος, η διατήρηση της πίεσης σε σταθερά επίπεδα όπως επίσης η χοληστερόλη στο αίμα καθώς και η τακτική σωματική άσκηση είναι μερικά από τα στοιχειώδη μέτρα που μπορεί να λάβει κανείς για την πρόληψη ασθενειών.

Σύμφωνα με έρευνες 1 στους 50 ανθρώπους έχει κάποιου τύπου ανεύρυσμα στον εγκέφαλο, το οποίο μπορεί να είναι πολύ μικρό, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Μέγεθος και θέση του ανευρύσματος

Τα μεγάλα ανευρύσματα μπορεί να προκαλέσουν ξαφνικό και οξύ πόνο γύρω από το μάτι και αιμωδίαση σε μία μεριά του προσώπου. Φαινομενικά είναι κάτι σαν εγκεφαλικό. Ο δυνατός πονοκέφαλος είναι παρών και δεν ανακουφίζεται εύκολα.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

TRENDING