Connect with us

Ψυχαγωγία

«Οι 12 ένορκοι» για πέμπτη χρονιά!

του Reginald Rose

ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ…
αντιμέτωποι με τη συνείδησή τους

Κάθε ψηφοφορία τους είναι και μία μάχη, αλλά…
μία μάχη που πρέπει να κερδηθεί με μόνο όπλο την αλήθεια!
Ποια θα είναι η ετυμηγορία τους;
Και με τι «κόστος» για τον καθένα από τους 12;

ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, η sold-out παράσταση των τελευταίων χρόνων, έχοντας αποσπάσει βραβεία, εξαιρετικές κριτικές και το ενδιαφέρον περισσότερων από 80.000 θεατών, συνεχίζει για 5η συνεχή χρονιά! Το ατμοσφαιρικό θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ μετατρέπεται για άλλη μια χρονιά σε δικαστικό μέγαρο, φέρνοντας ενόρκους και θεατές αντιμέτωπους με τη συνείδησή τους.

Υπόθεση
Στη Νέα Υόρκη του 1957, ένα αλλοδαπό αγόρι δεκαέξι χρόνων κατηγορείται για φόνο. Η τύχη του είναι στα χέρια 12 ενόρκων οι οποίοι θα αποφασίσουν αν είναι ένοχο. Σ’ αυτή την περίπτωση η θανατική ποινή είναι υποχρεωτική. Οι 12 άντρες, κλειδωμένοι σ’ ένα δωμάτιο, άλλοτε ταυτίζονται και άλλοτε συγκρούονται. Πρέπει να αποφασίσουν ομόφωνα για τη ζωή ενός ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας, ο καθένας από αυτούς, τη συνείδησή του αλλά και τις συνειδήσεις των υπολοίπων. Οι 12 ένορκοι αντικατοπτρίζουν τις προκαταλήψεις της κοινωνίας μέσα από 12 πεντακάθαρα ψυχογραφήματα που ξετυλίγονται «βίαια» μπροστά στα μάτια του θεατή.

Σημείωμα σκηνοθέτριας
Και φτάσαμε αισίως στον 5ο μας χρόνο! Κανείς μας δεν περίμενε κάτι τέτοιο όταν πρωτοξεκινήσαμε πρόβες γι’ αυτό το υπέροχο έργο τον Αύγουστο του 2014. Δεν αναρωτηθήκαμε καθόλου. Ξεκινήσαμε με Αγάπη και Σεβασμό να δημιουργούμε, εκτιμώντας το έργο του Reginald Rose και θέλοντας να περάσουμε τα μηνύματά του στους θεατές και να γίνουμε ένα μ’ αυτούς. Κι αυτό κάναμε. Κάθε βράδυ παράστασης, στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, σε φυλακές, σε σχολεία, σε δήμους. Αυτό κάναμε, με σοβαρότητα και σεβασμό στον «όγκο» αυτού του κειμένου. Κι αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε για ακόμη μία χρονιά. Σα να είναι η τελευταία μας. Η αγάπη που παίρνουμε από τον κόσμο αμέτρητη κι εμείς συνεχίζουμε να χαμογελάμε μετά από κάθε παράσταση, νιώθοντας ότι βάζουμε ένα λιθαράκι. Που; Στις ψυχές των ανθρώπων που αναγκάζονται να έρθουν κι αυτοί αντιμέτωποι με τις συνειδήσεις τους. Γιατί, ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ δικάζουν το παιδί και το παιδί μέσα τους, κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία φορά. Μα κάθε λύτρωση έχει μια πρωτόγνωρη γεύση.

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ψυχαγωγία

«Ο άνθρωπος που γελά» του Βίκτωρος Ουγκώ

Το πιο πολιτικό έργο του Βίκτωρ Ουγκώ αποκαλύπτεται πίσω από ένα θυελλώδες ειδύλλιο. Χάρη στην ιδιοφυή γραφή του κορυφαίου Γάλλου λογοτέχνη, μια ερωτική υπόθεση μάς θέτει ενώπιον της ακρότητας της εξουσίας. Μας δείχνει πόσο αποκρουστικό μπορεί να είναι το «αληθινό» της πρόσωπο, όταν εκφράζεται στην πιο χυδαία και απροκάλυπτη μορφή της.

Ένα χειμαρρώδες πολιτικό ρομαντικό μυθιστόρημα συνιστά την πρώτη ύλη για μια ανατρεπτική παράσταση σύγχρονου μουσικού θεάτρου σε σκηνοθεσία και πρωτότυπη μουσική Θοδωρή Αμπαζή, Αναπληρωτή Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Μια ομάδα ταλαντούχων ερμηνευτών – ηθοποιοί, τραγουδιστές, χορευτές και μουσικοί επί σκηνής, αναλαμβάνει να υπηρετήσει την πολυδιάστατη και απαιτητική μουσικοθεατρική παρτιτούρα, όπου συνυπάρχουν ισότιμα όλα τα μέσα της σκηνικής αφήγησης.

Ο άνθρωπος που γελά δημοσιεύτηκε το 1869, δύο μόλις χρόνια πριν από την εξέγερση της Παρισινής Κομμούνας. Χωρίς ποτέ να έχει την απήχηση όπως άλλα έργα του Ουγκώ με μνημειώδη χαρακτήρα, δεν στερείται του μεγαλείου τους. Κάθε ζήτημα – κοινωνική ανισότητα, αλλοτρίωση από την επαφή με την εξουσία, πολιτική ευθύνη του ανθρώπου για παρέμβαση, συντριβή του ατόμου έναντι του συστήματος, λανθάνει και αποκαλύπτεται αριστοτεχνικά πίσω από μια πλοκή που ανάγει τον έρωτα σε κινητήριο δύναμη. Ακριβώς με τον ίδιο απροσδόκητο μα ουσιώδη τρόπο, αποκαλύπτεται η υπαρξιακή τραγικότητα του ανθρώπου όταν υφίσταται τις στρεβλώσεις της εξουσίας. Στην περίπτωσή μας, είναι η μάσκα του εύθυμου σαλτιμπάγκου με το βίαιο και τεχνητό γέλιο του κεντρικού ήρωα. Άλλωστε ο άνθρωπος που γελά, δεν γελά ποτέ από επιλογή. Το χαμόγελό του αντικατοπτρίζει την παραμόρφωση που επιφέρει η εξουσία με τον πιο ακραίο και ευθύ τρόπο.

Λονδίνο, αρχές του 18ου αιώνα. Μια αυστηρά δομημένη, αριστοκρατική κοινωνία με απολύτως διακριτά όρια μεταξύ των τάξεων. Ο πλούτος και η υψηλή θέση στην ιεραρχία προκαλεί αλαζονεία. Ο λαός, άνθρωποι εξαθλιωμένοι, άβουλοι, τρομοκρατημένοι, χωρίς διάθεση για αντίσταση και κάποιες φορές χωρίς ελπίδα. Σε αυτό το σκληρό περιβάλλον, ο Γκουίνπλεϊν, ένας νεαρός άνδρας με παραμορφωμένο πρόσωπο -ένα μόνιμα χαραγμένο χαμόγελο ως εκδίκηση από τον βασιλιά, βιώνει τον απόλυτο έρωτα με την τυφλή Ντία. Η σχέση τους φαίνεται να είναι ό,τι πιο σημαντικό για εκείνον. Ως μέλος ενός θιάσου, σύντομα, θα γίνει διάσημος λόγω της ιδιαιτερότητάς του. Όταν τολμήσει να υψώσει το ανάστημά του θα βρεθεί αντιμέτωπος με την αναλγησία των ισχυρών.

Συντελεστές:
Ντορέτα Πέππα, Μετάφραση
Έλσα Ανδριανού, Διασκευή – Λιμπρέτο
Θοδωρής Αμπαζής, Σύνθεση, Σκηνοθεσία
Κωνσταντίνος Ζαμάνης, Σκηνογραφία
Νίκη Ψυχογιού, Κοστούμια
Αγγελική Στελλάτου, Χορογραφία
Νίκος Σωτηρόπουλος, Φωτισμοί
Ελεάνα Τσίχλη, Βοηθός Σκηνοθέτης
Μελίνα Παιονίδου, Μουσική διδασκαλία
Κατερίνα Ζαφειροπούλου, Β΄βοηθός σκηνοθέτη
Κωνσταντίνος Καρδακάρης, Γ΄βοηθός σκηνοθέτη
Βιβή Σπαθούλα, Δραματολόγος παράστασης
Φωτογράφος παραστάσεις: Ελίνα Γιουνανλή

Διανομή:
Θανάσης Ακοκκαλίδης, Νέλη Αλκάδη, Θανάσης Βλαβιανός, Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Μαρία Δελετζέ, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Πάρις Θωμόπουλος, Κώστας Κορωναίος, Θοδωρής Κοτεπάνος, Ελίτα Κουνάδη, Νέστωρ Κοψιδάς, Δαυίδ Μαλτέζε, Ελένη Μπούκλη, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Εβελίνα Παπούλια, Αρετή Πασχάλη, Αιμιλιανός Σταματάκης, Λυδία Τζανουδάκη, Σπύρος Τσεκούρας, Δήμητρα Χαριτοπούλου, Βαγγέλης Ψωμάς

Η παράσταση έχει αγγλικούς υπέρτιτλους.

Continue Reading

Ψυχαγωγία

Χρήστος Νικολόπουλος: Συναυλία – Αφιέρωμα

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) και η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ παρουσιάζουν τη Δευτέρα 18 Μαρτίου στις 20.30 στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος, τον μεγάλο λαϊκό συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο σε μια συναυλία – αφιέρωμα, σε ενορχήστρωση και μουσική διεύθυνση Χάρη Ανδρεάδη.

Ο Χρήστος Νικολόπουλος είναι ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, με πλούσια δισκογραφία και συνεργασίες με τους σπουδαιότερους Έλληνες ερμηνευτές όπως τους Πόλυ Πάνου, Γιάννη Πουλόπουλο, Στράτο Διονυσίου, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Πασχάλη Τερζή, Μητροπάνο, Μητσιά, Δήμητρα Γαλάνη, Γλυκερία, Κατερίνα Κούκα, Στέλιο Διονυσίου κ.ά.

Με τη συναυλία αυτή η ΕΡΤ και το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στηρίζουν το Σύλλογο Φίλων του Κέντρου Αποκατάστασης, Κοινωνικής Στήριξης και Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρίες «Ο Σωτήρ» προβάλλοντας το έργο του.

Μαζί του οι Γιώργος Νταλάρας, Κώστας Μακεδόνας και Ασπασία Στρατηγού.

Continue Reading

Ψυχαγωγία

Αλκίνοος Ιωαννίδης «Solo» στο Gazarte

Μόνος επί σκηνής αυτή την φορά, παίζει και τραγουδάει τα τραγούδια του στην απλούστερη μορφή τους, μεταφέροντάς μας στη στιγμή της δημιουργίας τους. Ακολουθώντας μια παράδοση αιώνων, αυτή των τροβαδούρων, ταξιδεύει από πόλη σε πόλη, φέρνοντας στο Gazarte αισθήσεις, αισθήματα, σκέψεις, εμπειρίες, όνειρα και πραγματικότητες που αφορούν όλους μας. 

Από τις 13 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη, o Αλκίνοος Ιωαννίδης ξεκινάει στο Gazarte ένα πρόγραμμα ακρόασης αλλά και συμμετοχής που μας ταξιδεύει μέσα από τις εντάσεις και τις σιωπές του στον πυρήνα της ιερής αυτής τέχνης. Πρωταγωνιστές, όπως πάντα, τα ίδια τα τραγούδια. Στέκονται μπροστά μας γυμνά και ευάλωτα, όπως γεννήθηκαν, αλλά και δυνατά όσο ποτέ. Μαζί τους ζούμε την κατάργηση της απόστασης, τη διεύρυνση του χρόνου, την μαγεία της συνύπαρξης, την μετατροπή του μοναχικού σε συλλογικό. 

Αλκίνοος Ιωαννίδης: κλασική και ακουστική κιθάρα, λαούτο, φωνή 
Βαγγέλης Λάππας,: Ηχοληψία 
Κωνσταντίνος Μαργκάς: Φώτα 
Διοργάνωση: Αθύρ

Continue Reading

Ψυχαγωγία

«Η Δίκη» του Krystian Lupa στη Στέγη

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Το ιερό τέρας του παγκόσμιου θεάτρου τα βάζει με το τέρας της εξουσίας. Ο Κρίστιαν Λούπα επαναστατεί ενάντια στην καφκική πραγματικότητα της χώρας του.

Ηθοποιοί απολύονται, σκηνοθέτες αποχωρούν, πολυαναμενόμενες παραστάσεις λογοκρίνονται, το θέατρο παρακμάζει. Μια υπερσυντηρητική κυβέρνηση απομακρύνει τον καλλιτεχνικό διευθυντή ενός ιστορικού θεάτρου και στη θέση του επιβάλλει έναν άλλον, της αρεσκείας της. 

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι συμπτωματική. Η «Δίκη» του Κάφκα διαδραματίζεται με ανατριχιαστικό τρόπο στη σημερινή Πολωνία. Και ο Κρίστιαν Λούπα –θύμα των πρακτικών που έπληξαν το ιστορικό Teatr Polski του Βρότσλαβ– καταφεύγει στην προφητική δυστοπία που απηχεί τον παράλογο κόσμο μας. «Είμαι εγώ. Είμαστε εμείς. Εμείς είμαστε οι συλληφθέντες.» Η κραυγή του Πολωνού σκηνοθέτη για τα φαινόμενα λογοκρισίας που πληθαίνουν στην πατρίδα του κορυφώνεται σε μια πεντάωρη παράσταση, η οποία συνιστά υπαρξιακή εμπειρία. Μαύρες ταινίες σφραγίζουν τα στόματα των δεκαεπτά πρωταγωνιστών του, που καταγγέλλουν την καταπάτηση της ελευθερίας έκφρασης, την κρατική διαφθορά, τη συντριβή του πολίτη σε μια καφκική χώρα. 

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία, Διασκευή, Σκηνογραφία & Σχεδιασμός Φωτισμών: Krystian Lupa 
Κοστούμια: Piotr Skiba 
Μουσική: Bogumił Misala 
Βίντεο & Συνεργάτης Φωτισμών: Bartosz Nalazek 
Animations: Kamil Polak 

Σχολιασμοί: Krystian Lupa, Andrzej Kłak, Marta Zięba, Marcin Pempuś, Adam Szczyszczaj, Małgorzata Gorol, Radosław Stępień

Δραματουργική Συνεργασία & Σκηνοθετική Βοήθεια: Radosław Stępień, Konrad Hetel 
Βοηθός Βίντεο & Χειριστής Κάμερας: Natan Berkowicz 
Βοηθός Ενδυματολόγου: Aleksandra Harasimowicz 
Εικονογράφηση Πορνογραφικού Βιβλίου & Πορτραίτο Δικηγόρου: Andrzej Kłak 
Ερημικό τοπίο του Τιτορέλι: Ninel Kameraz-Kos 
Διεύθυνση Σκηνής & Χειρισμός Κάμερας: Łukasz Jóźków / Sylwia Merk 
Υπεύθυνη Παραγωγής: Anna Czerniawska 
Συντονισμός & Βοηθός Παραγωγής: Sylwia Merk 
Τεχνικός Συντονισμός: Paweł Paciorek 
Μετάφραση στα αγγλικά: Dominika Gajewska, Artur Zapałowski 
Υπότιτλοι: Adrianna Książek 
Τεχνικός Φωτισμών: Karol Białek 
Τεχνικοί Ήχου: Piotr Żyła, Radosław Symon 
Τεχνικοί Βίντεο: Andrzej Lawdański 
Σκηνικά εξαρτήματα: Mateusz Andracki 
Μακιγιάζ & Κομμώσεις: Monika Kaleta / Joanna Tomaszycka 
Γκαρνταρόμπα: Iryna Kacharava, Varvara Kacharava 
Υπηρεσίες Σκηνής: Robert Tomala, Jakub Płoński 

Παίζουν: 
Bożena Baranowska, Bartosz Bielenia / Maciej Charyton, Małgorzata Gorol, Anna Ilczuk, Mikołaj Jodliński, Andrzej Kłak, Dariusz Maj, Michał Opaliński, Marcin Pempuś, Halina Rasiakówna, Piotr Skiba, Ewa Skibińska, Adam Szczyszczaj, Andrzej Szeremeta, Wojciech Ziemiański, Marta Zięba, Ewelina Żak.

Διάρκεια παράστασης: 5 ώρες (με 2 διαλείμματα)

Continue Reading

Ψυχαγωγία

Διαγωνισμός και έκθεση Ζωγραφικής για το βιβλίο στην Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδας

Από την έναρξη της διοργάνωσης Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων τον Απρίλιο 2018 και με αφορμή τη χρονιά που η Αθήνα έλαβε την τιμητική αυτή διάκριση από την UNESCO, η Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδαςδιενεργεί πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό ζωγραφικής με θέμα «Βιβλίο και Παιδί: Διαβάζω, Εμπνέομαι και Φιλοτεχνώ».

Μέσα από επικοινωνία με τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας μας, οι μαθητές έχουν κληθεί να δημιουργήσουν ζωγραφικά έργα με θέματα που αφορούν τα αγαπημένα τους βιβλία, ιστορίες και ήρωες.

Ο διαγωνισμός διαρκεί έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2019. Οι συμμετοχές, που αναμένεται να ξεπεράσουν τα 1600 έργα, προέρχονται από όλη την Ελλάδα. Μετά το πέρας του διαγωνισμού, ακολουθεί η αξιολόγηση και τα έργα που θα επιλεγούν θα εκτεθούν στην κεντρική αίθουσα του Σεράφειου του δήμου Αθηναίων, Πειραιώς & Π. Ράλλη, από τις 5 έως τις 8 Απριλίου 2019. Η έκθεση των διακριθέντων έργων, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων, μέγας δωρητής της οποίας είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, θα πλαισιωθεί από ποικίλες δράσεις, όπως αφήγηση παραμυθιών, καλλιτεχνικά εργαστήρια, χορωδίες, θεατρικά δρώμενα, κτλ., με κεντρικό θέμα την άρρηκτη σχέση των παιδιών με το βιβλίο.

Η Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδας είναι ένας εθελοντικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός με στόχο την προώθηση και ενθάρρυνση της παιδικής τέχνης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας στη νέα γενιά της χώρας μας. Με ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα, θεματικούς διαγωνισμούς, εκθέσεις ζωγραφικής και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, στοχεύει στο να απελευθερώσει την έκφραση των παιδιών μέσα από τη μητρική τους γλώσσα, την τέχνη. Συνεργάζεται με ένα δίκτυο εκπαιδευτικών οργανισμών και εταιριών από τους τομείς της εκπαίδευσης, της καλλιτεχνικής δραστηριότητας, της συμμετοχής σε διεθνή πολιτιστικά προγράμματα και της κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Το σκεπτικό του διαγωνισμού: Ο μαγικός κόσμος του βιβλίου ξεδιπλώνεται στα μάτια των παιδιών. Το ξεφύλλισμα της κάθε σελίδας είναι μια ευκαιρία χαράς, γνώσης και επικοινωνίας. Τα παιδιά γίνονται κοινωνοί ενός μικρόκοσμου που γιγαντώνεται μέσα από το παιχνίδι, την επαφή με το χαρτί και το μολύβι, τη γοητεία της ανάγνωσης. Αυτή την εμπειρία της φιλαναγνωσίας μεταφέρουν στον ζωγραφικό τους καμβά οι μικροί καλλιτέχνες και δημιουργούν έργα που μιλούν για την ιδανική σχέση: βιβλίο και παιδί! Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του οργανισμού.

Continue Reading

Ψυχαγωγία

Ιστορίες του Παππού Αριστοφάνη

του Δημήτρη Ποταμίτη
σε απόδοση και σκηνοθεσία Νανάς Νικολάου

Από τον Οκτώβριο στο «ΘΕΑΤΡΟΝ»
του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»

Και τι έχει να πει σήμερα ο Αριστοφάνης στα παιδιά; 

Το διαχρονικό έργο του Δημήτρη Ποταμίτη ανεβαίνει τον Οκτώβριο στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» σε απόδοση και σκηνοθεσία Νανάς Νικολάου, από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Πρωταγωνιστές σε έναν θίασο 11 εξαιρετικών ηθοποιών είναι ο Μέμος Μπεγνής και ο Νίκος Ορφανός.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1978 από την παιδική σκηνή του «Θεάτρου Έρευνας» και από τότε έχει κατακτήσει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Χαρακτηρίζεται από την ευστροφία του, την απλότητα και το χιούμορ του. Τέσσερα έργα του Αριστοφάνη -«Ειρήνη», «Αχαρνείς», «Πλούτος», «Όρνιθες»- συνδιαλέγονται μεταξύ τους παρουσιάζοντας στα ματιά των θεατών τα αιώνια και τόσο σύγχρονα θέματα που απασχολούν τις κοινωνίες και αφορούν: την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη κατανομή του πλούτου, τον ρόλο των συκοφαντών και των κολάκων στους κυβερνώντες, τον πόλεμο και την αγωνιώδη αναζήτηση των ανθρώπων για την ειρήνη και τέλος τον καταλυτικό ρόλο της κάθε μορφής εξουσίας στη διαμόρφωση των κοινωνιών και κατ’ επέκταση στη ζωή των ανθρώπων, με τη συνήθη «αριστοφανική προσέγγιση» της διακωμώδησης των κακώς κειμένων. Ο Δημήτρης Ποταμίτης δεν επέλεξε τυχαία αυτά τα τέσσερα έργα και κατάφερε στη διάρκεια μίας μόνο παράστασης να αναδείξει όλα αυτά τα καίρια και σύγχρονα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται ο Αριστοφάνης.

Η μουσική και τα τραγούδια της παράστασης είναι του Γιάννη Ζουγανέλη και θεωρούνται πια «κλασικά» στο χώρο της παιδικής δισκογραφίας. Η παράσταση είναι διαδραστική και τα παιδιά έχουν ισχυρό λόγο και συμμετοχή. Το έργο έχει παρουσιαστεί σε πάνω από 12 χώρες και διδάσκεται στο Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού.

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη συνεργασία του με τη Νανά Νικολάου στην παράσταση «Μέγας Αλέξανδρος», ετοιμάζει μια νέα υπερπαραγωγή με πλούσια σκηνικά, κοστούμια, πρωτότυπη μουσική και video art εφαρμογές.

Λίγα λόγια για το έργο

Οι στόχοι του Αριστοφάνη είναι κατανοητοί και ξεκάθαροι σε θεατές κάθε ηλικίας και οι ήρωες των έργων του είναι πρόσωπα-σύμβολα και αναγνωρίσιμα για περισσότερα από 2.500 χρόνια τώρα.

Στο πρώτο μέρος της παράστασης παρουσιάζονται τα έργα «Η Ειρήνη» και οι «Αχαρνείς», τα οποία αναφέρονται στην «ειρήνη» και τον «πόλεμο», θέματα επίκαιρα και καθοριστικά για τον κόσμο μας. Στην «Ειρήνη» ο καλοκάγαθος Τρυγαίος προσπαθεί να απελευθερώσει την Ειρήνη από τη σπηλιά, όπου την έχει φυλακίσει ο Πόλεμος, ενώ στους «Αχαρνείς» ο ειρηνόφιλος Δικαιόπολις δίνει μάχη ενάντια στον πολεμοχαρή στρατηγό Λάμαχο. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται «Ο Πλούτος», όπου ο Αριστοφάνης παραδίδει μαθήματα πολιτικής οικονομίας, καθώς ο ομώνυμος ήρωας είναι τυφλός και δεν βλέπει πού δίνει τα αγαθά του, με αποτέλεσμα να χαρίζει πλούτη στους κακούς. Όμως, όταν ξαναβρίσκει το φως του, γίνεται δίκαιος, κάνοντας μόνο τους καλούς να πλουτίσουν. Τέλος, παρουσιάζονται οι «Όρνιθες»: Δύο Αθηναίοι, ο Ευελπίδης και ο Πεισθέταιρος, απογοητευμένοι από τη ζωή της πόλης, ψάχνουν έναν ήσυχο τόπο. Πηγαίνουν στη χώρα των πουλιών, ιδρύουν μαζί μ’ αυτά μια φανταστική πολιτεία, την Ουρανούπολη, μια κοινωνία ελεύθερη, δίκαιη, με φαντασία, ανοιχτή για όλους στο όνειρο και τις ευκαιρίες.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

TRENDING